Σκληρή μάχη με τον καρκίνο - Η εξομολόγηση της Κύπριας ηθοποιού που θα συζητηθεί

Η Όλγα Ασσιώτου αποκαλύπτεται στο «Stefanos’ Journal» αυτής της βδομάδας.

Από τις περιπτώσεις, που ο φακός «αδικεί». Από κοντά δεν είναι απλά όμορφη αλλά καλλονή, με τίτλο μάλιστα σε καλλιστεία. Γλυκύτατη και κυρίως αισιόδοξη. Αφού ανέβηκε τον δικό της Γολγοθά, ξεπέρασε κάθε εμπόδιο και σήμερα στέλνει μήνυμα ελπίδας, μήνυμα για… ζωή!



Τι είπε και μας άρεσε: «Το μόνο μαύρο, που επιτρέπω να υπάρχει στη ζωή μου, είναι κάποια από τα ρούχα μου».

Εντυπωσιαστήκαμε με… Tην αποκάλυψη για την πρόταση γάμου - υπερπαραγωγή!



• Μπαίνεις στο σπίτι μας για τέταρτη χρονιά. Από μια τηλεοπτική σειρά εποχής, τώρα στα Πέντε Κλειδιά, ένα σύγχρονο σενάριο, με στοιχεία θρίλερ. Πού λειτουργείς πιο «άνετα»;

Το να κάνεις σειρά εποχής είναι μαγικό και το καταλαβαίνεις μόνο αν το κάνεις! Εκτιμάς την ιστορία σου, τις ρίζες σου και τους προγόνους σου! Σε μια σύγχρονη σειρά όμως μπορείς σίγουρα να ταυτιστείς πιο εύκολα! Με την Βέρα που υποδύομαι στα "Πέντε κλειδιά" του ΑΝΤ1 έχουμε πολλά κοινά... για την ώρα!

«Θυμάμαι να κλαίω... Πολύ! Δεν με είδε κανείς να κλαίω»


Άνετα νοιώθω όπου υπάρχουν υπέροχοι συνεργάτες! Είναι ευλογία για έναν ηθοποιό να περνά όμορφα στα γυρίσματα.

Κι εγώ περνώ καταπληκτικά!

• Ώρα για την αναμενόμενη "κλισέ" ερώτηση: Τηλεόραση ή θέατρο;

(Γέλια) Γιατί να διαλέξω; Θέλω να κάνω και τα δυο! Όταν ήμουν στη Σχολή έλεγα αποκλείεται να κάνω τηλεόραση! Όταν ήρθε όμως η πρόταση για το "Πέτρινο Ποτάμι" τη θεώρησα  πολύ τιμητική αφού μου δινόταν η ευκαιρία να συνεργαστώ  με καταξιωμένους συναδέλφους, που είχαν να με μάθουν πολλά. Και πέρασαν ήδη τέσσερα χρόνια. Φέτος  ήρθε μια νέα συνεργασία και νοιώθω ευλογημένη, γιατί τόσο οι σκηνοθέτες μας, όσο τα παιδιά στο συνεργείο και όλοι οι συνάδελφοι δεθήκαμε από την πρώτη μέρα και κάναμε μια υπέροχη ομάδα.

Αγαπώ την τηλεόραση και τον κόσμο της, όπως αγαπώ και το θέατρο. Και τα δυο λοιπόν! Έτσι κι αλλιώς σου προσφέρουν πολύ διαφορετικά πράγματα.

• Καρκίνος του κόλπου. Κι ας ήσουν μόλις 18 χρονών. Πώς το αντιμετώπισες;

Μου είχε στοιχίσει παρά πολύ! Αλλά δεν το κατάλαβα τότε. Μετά που βγήκα από το μαύρο τούνελ το συνειδητοποίησα. Θυμάμαι να κλαίω... Πολύ.  Πώς να αποχαιρετούσα τη ζωή, αφού δεν την έζησα; Τα όνειρα, τους φίλους, τους γονείς; Πιο πολύ έκλαιγα για τις αδελφές μου και για τη μάνα μου! Δεν με είδε κανείς να κλαίω.

Ακόμη κλαίω... Κάθε φορά που αυτή η αρρώστια παίρνει κάποιον στο τέλος του. Κλαίω με τις πλημμύρες, τους πολέμους με τα διαζύγια. Με την κακοποίηση, με όλα τα κακά. Έχω γίνει πολύ πιο ευαίσθητη από την "παλιά" Όλγα γιατί για μένα αυτή η σημερινή Όλγα είναι διαφορετική από αυτήν,  που υπήρξε πριν τον καρκίνο! Πρέπει να σου εξομολογηθώ μάλιστα πως  δεν θυμάμαι εύκολα τα γεγονότα  από τότε!

«Ξεχνώ μόνο τον πόνο, τα χειρουργεία και τις μορφίνες»
Και δεν έχει να κάνει  με το πόσα χρόνια πέρασαν. Είναι η άμυνα μου. Με κάνει να τα ξεχνώ. Δεν  άφησα τον εαυτό μου όμως να ξεχάσει τίποτα! Μόνο τον πόνο, τα χειρουργεία και τις μορφίνες. Θυμάμαι το πόσο όμορφη είναι η ζωή! Θυμάμαι να λέω πάντα στους ανθρώπους που αγαπώ ότι τους αγαπώ.

Θυμάμαι να λέω ευχαριστώ! Θυμάμαι να είμαι θετική. Θυμάμαι να ζω μέσα στη ρουτίνα μου. Θυμάμαι να κάνω όνειρα σαν μικρό παιδί! Θυμάμαι να τολμώ.  Να διεκδικώ. Να βάζω προτεραιότητες!  Θυμάμαι να κάνω μόνο ό,τι πραγματικά θέλω και αγαπώ και να μην καταπιέζομαι!



• Έχεις δίδυμη αδερφή σωστά; Πώς αντέδρασε μόλις της το ανακοίνωσες;


Δεν της το ανακοίνωσα εγώ! Ούτε ξέρω ποιος το είχε αναλάβει. Με την Εύη έχουμε ζήσει τα πάντα μαζί εκτός από αυτό. Αν και μέχρι σήμερα δεν μιλάμε για το συγκεκριμένο θέμα ανοιχτά ξέρω πως, τόσο για το διδυμάκι μου όσο και για την αδελφή μου την μικρή, την Άρτεμις, ήταν πιο δύσκολο από ότι για μένα που το περνούσα. Δεν ήξεραν τι να μου πουν... Πως να με αντιμετωπίσουν. Και δεν λέγαμε τίποτα. Απολύτως τίποτα.

«Παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω σε αγαπάω και σε ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΙ!»


Δεν τις αδικώ! Τι να πει κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις; Ευτυχώς όμως τώρα πια παίρνω μηνύματα αγάπης και από τις δυο. Και σε κάθε μας γενέθλια, η Εύη μου θυμίζει πως δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή της χωρίς εμένα!

Με συγκινεί πολύ η αδελφική αγάπη. Και την θαυμάζω! Είναι ευλογία να έχεις αδέλφια.

• Με μια ματιά στη σελίδα σου στο Facebook, καταλαβαίνουμε πως δεν είσαι single. Μιλάς όμως ανοιχτά για τα προσωπικά και τη σχέση σου;

Ο έρωτας και ο βήχας λένε δεν κρύβονται! Είμαι στην πιο όμορφη σχέση της ζωής μου, που σε λίγους μήνες θα με οδηγήσει στα σκαλιά της εκκλησίας. Το να βρεις τον άνθρωπο σου είναι η πιο μεγάλη ευτυχία και από την πρώτη στιγμή φώτιζε η ευτυχία τα μάτια μου... Πώς να το κρύψω;

• Βλέπω να κοσμεί το χέρι σου κι ένα λαμπερό μονόπετρο. Πότε και πως έγινε η πρόταση γάμου;

Αχχχχ!! 04/05/2015! Μια συνηθισμένη μέχρι τότε μέρα. Επιστρέφοντας από το γύρισμα πήγαμε μαζί να κάνουμε τα ψώνια για το σπίτι, και μετά το πρόγραμμα έλεγε να φτιάξουμε τις ντουλάπες μας για να υποδεχτούμε δειλά δειλά το καλοκαίρι!

Στο μεταξύ ήρθε και η κολλητή μου και πιάσαμε τις γυναικείες μας κουβέντες! Ο Αντώνης μου, βρήκε μια δικαιολογία και έφυγε από το σπίτι! Ξαφνικά κτυπάει το τηλέφωνο της και φεύγει προς το μπαλκόνι! Με φωνάζει να βγω έξω και βλέπω κάτω, φίλους, κουμπάρους να μου κάνουν καντάδα με μια κιθάρα και λευκά μπαλόνια στο χέρι! "Βγες στο μπαλκόνι να δεις το φεγγάρι που φέγγει την πόλη..." (Πυξ-Λαξ) ήταν το πρώτο τραγούδι... της prive συναυλίας, που ολοκληρώθηκε με το "χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία, εγώ κρατάω την ουσία και ονειρεύομαι, παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω σε αγαπάω και σε ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΙ".

Μετά, έτρεξε πάνω στο διαμέρισμα μας, γονάτισε και μου έκανε την πρόταση. Το δακτυλίδι το κατέβασαν τα ξαδέλφια του απ΄την ταράτσα με μπαλόνια. Ήταν όλα τέλεια οργανωμένα!  Θυμάμαι γονάτισα κι εγώ για να τον πάρω αγκαλιά και του είπα «για πάντα Μαζί!».  Με το ΝΑΙ, ελευθερώθηκαν τα λευκά μπαλόνια στον ουρανό, άναψαν αστεράκια στους δρόμους και συνεχίσαμε το πάρτι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες με σαμπάνια και φρούτα! Ήταν ένας old school τρόπος με πολλές ρομαντικές πινελιές!



• Κρατάς ημερολόγιο; Αν ναι, τι ήταν το πιο σημαντικό, που έγραψες μέχρι σήμερα και θέλεις να το κρατάς ως φυλακτό;

Κρατώ ημερολόγιο από το 2006 για να γράφω τις δουλειές που έχω να κάνω, τα ραντεβού μου, τις υποχρεώσεις μου, τις σκηνές για το γύρισμα.

Κάθε καινούργιο χρόνο λοιπόν, στις πρώτες σελίδες  του ντοσιέ μου γράφω τους στόχους μου για ολόκληρο το έτος.

Και τέλος, τι θα έγραφες για σήμερα που κάνουμε αυτήν τη συνέντευξη;

Για σήμερα λοιπόν έγραψα :

Off από γυρίσματα

8:00 Κομμωτήριο - Δημήτρης Κωνσταντίνου

9:00 μακιγιάζ - Evi Assiotou Make-up Artisrt

13:00 Συνάντηση με Στέφανο Χαραλάμπους - Συνέντευξη ant1iwo

16:00 ραντεβού για μπομπονιέρες!

20:00 κινέζικα με φίλους!

Κάντε κλικ ΕΔΩ, για να διαβάζετε όλες τις συνεντεύξεις και παρουσιάσεις του «Stefanos’ Journal»



Στέφανος Χαραλάμπους

ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ

* Υποχρεωτικά πεδία

Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της. Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.