Η κα Μαρία βίωσε ό,τι πιο συγκλονιστικό μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος

"Ξεκινάτε όλοι να προσεύχεστε, ήρθε η ώρα που η Παναγία θα κάνει θαύμα".


Η συγκλονιστική ιστορία της Μαρίας προκάλεσε…                                           

Δέος, κατάνυξη και συγκίνηση σε όλους όσοι βρισκόντουσαν εκείνη τη στιγμή στο ναό αλλά και σε όσους έτυχε να την ακούσουν. 


Αυτή η γυναίκα…
Είναι ένα πολύ ξεχωριστό πλάσμα. Σεμνή, έντιμη και απλή. Είναι ένα απόλυτα πειθαρχημένο άτομο με έμφυτη ευγένεια και καλούς τρόπους. Εργατική και μεθοδική, με απόψεις που στην εποχή μας σπανίζουν. Στη ζωή της είχε την τύχη να βιώσει την μεγαλύτερη ευλογία, την πιο συγκινητική εμπειρία… 

Η Μαρία Μιχαηλίδου αναφέρει στο ant1iwo:

«Γεννήθηκα την 01/07/1965 στη Λεμεσό και είμαι μοναχοπαίδι. Όταν ήμουν δώδεκα μηνών, είχα ένα σοβαρό ατύχημα και κινδύνεψε η ζωή μου. Έπεσα από την κούνια και χτύπησα στο κεφάλι. Η μητέρα μου, παρακαλούσε με λυγμούς την Παναγία να με σώσει. Έκανε τάμα, μόλις γίνω καλά, να πάμε για προσκύνημα στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας στην Τήνο.
Όταν η Παναγία έκανε το θαύμα της και γιατρεύτηκα, κάθε χρόνο επί πέντε συναπτά έτη, πηγαίναμε στην Παναγία της Τήνου και προσκυνούσαμε.
Παρόλο που η μητέρα και ο πατέρας μου ήταν βαθιά θρησκευόμενοι άνθρωποι, δεν συνέβαινε το ίδιο και με μένα. Δεν εκκλησιαζόμουν σχεδόν ποτέ και  δεν πίστευα στα θαύματα μέχρι τη στιγμή που το βίωσα. Μετά όλα άλλαξαν μέσα μου... 
Πίστεψα ότι η δύναμη της πίστης στο Θεό και δημιουργό μας, μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας και να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε την κάθε δυσκολία που αντιμετωπίζουμε.
Στην ηλικία των 18 ετών, βίωσα στην πραγματικότητα ό,τι πιο όμορφο μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος. Την μεγαλύτερη ευλογία στη ζωή μου. Ένα συγκλονιστικό θαύμα… 
 

Τον Αύγουστο του 1983…


Πήγαμε στην εκκλησία της Μεγαλόχαρης στην Τήνο. Είχαμε πάει δυο μέρες πριν τη γιορτή. Γινόταν το αδιαχώρητο στο ναό, χριστιανοί ανεξαρτήτου ηλικίας από ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό, περίμεναν να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας. 



Την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου, μου είπε η μητέρα μου:«Μαρία μου, θα πρέπει να μπούμε από νωρίς το απόγευμα μέσα στο ναό επειδή αργότερα θα είναι αδύνατον, είναι πάρα πολύς κόσμος». Αντέδρασα λέγοντας: «Oυφ! Θα πάμε να κλειστούμε όλο το βράδυ στο ναό και να χάσουμε τον ύπνο μας; Δεν θέλω να πάω. Δεν πιστεύω ότι επειδή θα πάω θα γίνει και θαύμα». H μητέρα μου θύμωσε λέγοντας μου: «Δεν ντρέπεσαι να είμαστε έξω από το ναό και να λες τέτοια πράγματα; Ήρθαμε τόσα χιλιόμετρα στη Χάρη Της και εσύ παραμένεις αρνητική;».  
Η εμπειρία είναι απίστευτη και το ξέρουν μόνο όσοι έχουνε πάει
 Θυμάμαι το ρολόι έδειχνε 5:50 όταν μπήκαμε στην εκκλησία. Ο ναός ήταν ασφυκτικά γεμάτος. Άνθρωποι με προβλήματα υγείας, είχαν ένα αλλιώτικο βλέμμα σαν να περίμεναν να γίνει ένα θαύμα και να βρουν την υγεία τους. Απέναντί μου καθόταν μια μητέρα με τον γιό της που ήταν άρρωστος. Τον αγκάλιαζε κλαίγοντας και παρακαλούσε την Παναγία να του δώσει την υγεία του. 
Όταν έγινε η απόλυση του εσπερινού, ξεκίνησε η λειτουργία της αγρυπνίας. Παρέμεινα στο ίδιο σημείο και παρακολουθούσα τη λειτουργία ήσυχα με προσοχή. Κατά τις 4 τα ξημερώματα, ένιωσα κάτι περίεργο, κάτι που δεν μπορώ να σας περιγράψω…
Ήταν σαν κάποιος να μου έλεγε να γυρίσω το κεφάλι μου προς τα πάνω, όπου υπήρχε ένας θολίσκος, πάνω ακριβώς από το ψαλτήρι. Ξαφνικά άρχισα να βλέπω την Παναγία όπως ακριβώς ήταν στην εικόνα της. Πηγαινοερχόταν κάτω από τον θολίσκο. Τρόμαξα, πανικοβλήθηκα και έβαλα τις φωνές. Έλεγα τρομαγμένη στη μητέρα μου: «Μάνα, βλέπω την Παναγία στο θόλο να πηγαινοέρχεται». 
Όλος ο κόσμος άρχισε να κοιτάζει προς τα πάνω, όμως γι’ αυτούς, αυτό που έβλεπα δεν ήταν ορατό. Η λειτουργία σταμάτησε και αφού εξήγησα στον  ιερέα τι έβλεπα, εκείνος φώναξε στο κόσμο: «Ξεκινάτε όλοι να προσεύχεστε, ήρθε η ώρα που η Παναγία θα κάνει θαύμα». Με πήραν πιο μπροστά αφού σε εμένα έτυχε να βιώσω την ευλογία και να δω με τα μάτια μου την Παναγία. Το γεγονός ότι επέλεξε σε μένα να στείλει το μήνυμα για το θαύμα που θα έκανε, με βοήθησε να νιώσω τι σημαίνει να έχει κανείς πίστη στο Θεό. 

Εκείνη τη στιγμή…

Ο νεαρός που καθόταν προηγουμένως μπροστά μου, έπαθε μια φοβερή κρίση. Κτυπιόταν και έβγαζε αφρούς από το στόμα. Έβριζε και προκάλεσε πανικό στην εκκλησία.  Ο ιερέας που τον είδε, πήγε κοντά του και αφού έβαλε το ευαγγέλιο πάνω στο κεφάλι του, άρχισε να προσεύχεται.

Του έλεγε: «Παιδί μου φίλησε την εικόνα της Παναγίας επειδή εσύ είσαι εκείνος που θα ελκύσει την ευλογία του θαύματος» και τον πίεζε στο κεφάλι. Δυστυχώς, ο νεαρός συνέχισε να κτυπιέται μέχρις που λιποθύμησε. Όταν συνήλθε, δεν θυμόταν τίποτα αλλά ζήτησε να προσκυνήσει την εικόνα της Παναγίας. Το νεαρό αγόρι, έγινε εντελώς καλά.  Ξεκίνησε μια καμπανοκρουσία άνευ προηγουμένου, μεταδίδοντας έτσι το χαρμόσυνο μαντάτο του θαύματος που μόλις είχε συμβεί. Όλος ο κόσμος έκλαιγε  από συγκίνηση και ευχαρίστησε την Παναγία.
 Η μητέρα του έκλαιγε ασταμάτητα και μαζί με τον ιερέα τον οδήγησαν στην Αγία Πύλη, όπου μετάλαβε τα άχραντα μυστήρια. Στη συνέχεια, ακολούθησαν την εικόνα κατά την Αγία Περιφορά της στην αυλή του Ναού. 

Το συγκλονιστικό αυτό γεγονός…


Δεν άλλαξε μόνο τη δική μου ζωή αλλά και της οικογένειας μου. Από τότε πιστεύω στα θαύματα και θεωρώ ότι σε καμία περίπτωση, δεν έχουμε το δικαίωμα να αμφισβητούμε τον Δημιουργό μας. Η πίστη μετακινεί βουνά. Μόνο με την αγάπη και την προσευχή μπορούμε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες στη ζωή μας. 
Έκτοτε, για κάποιο ανεξήγητο λόγο σύμφωνα με τα ανθρώπινα, διαισθάνομαι καταστάσεις και συμβάντα που θα προκύψουν είτε στη δική μου ζωή είτε στη ζωή των δικών μου ανθρώπων.

Όταν πέθανε η γιαγιά μου…

Ήμουν εκτός Κύπρου. Το βράδυ στον ύπνο μου, την έβλεπα όνειρο. Κοιμόταν και είχε δίπλα της ένα καντήλι αναμμένο. Το διαισθάνθηκα και τηλεφώνησα στους γονείς μου. Μου είπαν ότι ο λόγος που δεν με πήραν για να μου το πουν, ήταν επειδή δεν ήθελαν να με στενοχωρήσουν. Ένα άλλο περιστατικό που με τρόμαξε, ήταν στην περίπτωση του πατέρα μίας φίλης μου. Τον είχα δει στον ύπνο μου ξημερώματα της ημέρας του θανάτου του να μου λέει: «Έλα μην με καθυστερείς γιατί βιάζομαι να φύγω». Τον ρώτησα: «Πού θα πάμε τόσο πρωί; Περίμενε να ξημερώσει και φεύγουμε» και εκείνος μου απάντησε: «Φεύγω, δεν μπορώ να σε περιμένω». Ξύπνησα ανήσυχη. Λίγα λεπτά αργότερα χτύπησε το τηλέφωνο, μου είπαν ότι είχε φύγει από τη ζωή.



Πριν δυο χρόνια πήγα στην Παναγία της Τήνου για να την παρακαλέσω να βοηθήσει τον πατέρα μου που ήταν βαριά άρρωστος. Γονάτισα και έκλαψα μπροστά στην εικόνα της. Της ζήτησα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου να τον βοηθήσει να γίνει καλά αλλιώς, να τον ξεκουράσει παίρνοντας τον κοντά της για να μην ταλαιπωρείται άλλο. Όταν επέστρεψα στο πλοίο το βράδυ, είδα στον ύπνο μου ότι ο πατέρας μου είχε “κοιμηθεί”. Έβλεπα την εκκλησία και τη νεκρώσιμη ακολουθία. Ξύπνησα ιδρωμένη, μου είχε δώσει το μήνυμα της αναχώρησης του…
Έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Φεβρουάριο χωρίς να ταλαιπωρηθεί περισσότερο. 
Πέρσι πήγα ξανά στην Τήνο για προσκύνημα. Ένιωθα την ανάγκη να πάω στην Χάρη της αν και θα ήθελα η επόμενη φορά, να είναι δεκαπενταύγουστο. Η εμπειρία είναι απίστευτη και το ξέρουν μόνο όσοι έχουνε πάει.
 

Πέρασαν τόσα χρόνια…


Μα η εμπειρία που βίωσα τότε, παραμένει άσβεστη. Σίγουρα ούτε ο κόσμος που ήταν εκεί θα το έχει ξεχάσει καθώς και το αγόρι που σήμερα θα είναι περίπου 50 ετών. Εύχομαι να είναι όλοι καλά και μακάρι, αυτή τη στιγμή να διαβάζουν αυτό το κείμενο…».  

Χριστιάνα Διονυσίου

Ελενη

12/10/2017>01:27

Ευχομαι η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ να βοηθαει ολον τον κοσμο κ να μας προστατευει!!! Εγω εχω βιωσει το θαυμα μεσα απο ενα προφητικο ονειρο που ειχε η μητερα μου ενα βραδυ πριν το τροχαιο του αδερφου μου.ειδε στον υπνο της οτι εβγαινε απο την εκκλησια του χωριου μας κ οι κολωνες ειχανε χαρτια απο κηδειοχαρτα.ξαφνικα φυσαει κ εμφανιζεται η Παναγια μας αγκαλια με τον Κυριο μας.τοτε ξυπνησε η μητερα μου αλλα δεν φοβηθηκε για το ονειρο που ειχε δει γιατι ειχε δει την Παναγια μας.το πρωι ο αδερφος μου ξυπνησε κ ετοιμαστηκε να φυγει με το αυτοκινητο του για να φερει ξυλα για το τζακι.πριν φυγει η μητερα μου του ειπε να πιει αγιασμο,ηταν των θεοφανιων.ο αδερφος μου ηπιε κ εφυγε με το αυτοκινητο.σε λιγη ωρα εγινε το ατυχημα.ενα αυτοκινητο απο το αντιθετο ρευμα επεσε πανω στον αδερφο μου.το αυτοκινητο μας επαθε ολικη καταστροφη.ο αδερφος μου κ ο αλλος κυριος δεν παθανε τιποτα.ο αγιασμος του φυλαξε.ΔΟΞΑ ΤΟ ΘΕΟ!!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

konstantinos Spyrou

21/08/2016>18:34

Aς ειναι Ευλογημενο το ονομα σου Κυρια θεοτοκε Ελπιδα και καταφυγη παντων ημων Δεσποινα!Μακαριζομεν σε Θεοτοκε Παρθενε και δοξαζομεν σε οι πιστοι κατα χρεως την πολην την ασυστον το τοιχος το αρρηκτον την αρρογην και προστασιαν και καταφυγην των ψυχων ημων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

19/08/2016>23:16

Η παναγια μας να βοηθαει ολο τον κοσμο ,ενα θαυμα περιμενω και εγω ζω γιαυτην την στιγμη που να με αξιωσει να κρατησω στα χερια μου ενα παιδακι ,μονο αυτο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ευδοκια

01/09/2016>23:00

ΣΤΕΛΛΑ μου να νηστεψεις 3μερες κ με πίστη κ προσευχή να φας Άγιο Μήλο απο την Αγια Ειρηνη Χρυσοβαλαντου...και θα το δεις...

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Κλειτω Νεοκλεους

17/08/2016>10:12

Doxazw to onoma kai tin xari tis Panagias!!! Euxomai na mou dwsi dinami kai ipomoni se touta oulla pou perase i kori mou kai perna apo to bouling pou tis ekanan sto sxoleio. Na stathoume sta pothkia mas na proxwrisoume prosta....

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Le Doc

17/08/2016>04:41

Χωρίς να θίξω κάποιους που είναι Βαθιά θρησκευόμενοι Το παιδί έπαθε κρίση Επιληψίας, είναι μια ασθένεια στην οποία δεν μπορείς να ελέγξεις της κινήσεις του σώματος σου, πλα πλα... Στο τέλος μόλις πέραση η κρίση το άτομο είναι σαν να μην έγινε τίποτα πριν από 2 λεπτά Αυτό έγινε.... Από την πλευρά της επιστήμης και της Ιατρικής...

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

kypros

16/08/2016>23:55

I'm rather curious as the deity is particularly selective in their cures. Apparently god does not visit child cancer hospitals where infant die in agony, or visit the countries where children die from starvation, without god or panagia moving a finger to save them. If one needs to go to a famous church to make god take interest, then he is not worthy of worship and I'm sorry.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

kleri kerkinh

16/08/2016>15:25

παντα η παναγιτσαμας να σε εχη καλα

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Χρυσο Φριξου

16/08/2016>14:12

Ας ειναι ευλογημένο το όνομα τις και να έχουμε την ευλογία τις

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ

* Υποχρεωτικά πεδία

Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της. Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.